Kancelaria prawna SMW Legal Stolarski, Majewski i Współpracownicy Kancelaria Radców Prawnych sp.p.

730 136 174 kontakt@smw.legal

Ustawa o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku

ustawa o systemach oceny zgodności

W dniu 20 kwietnia 2016 r. weszła w życie ustawa o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku, przyjęta przez Sejm RP w dniu 13 kwietnia 2016 r. [LINK]. Określa ona zasady przeprowadzania oceny zgodności wyrobów, warunki i tryb udzielania akredytacji. Reguluje także zasady i tryb autoryzacji jednostek oceniających zgodność, sposób notyfikacji autoryzowanych jednostek oceniających zgodność, zadania Polskiego Centrum Akredytacji jako krajowej jednostki akredytującej, zasady funkcjonowania systemu nadzoru rynku, a także – co z perspektywy przedsiębiorców najistotniejsze – obowiązki podmiotów gospodarczych.

Ustawa o systemach oceny zgodności: podmioty gospodarcze

W wyżej wskazanej ustawie wyróżniono następujące podmioty gospodarcze biorących udział w łańcuchu dystrybucji poszczególnych wyrobów:

1)      producenta,

2)      upoważnionego przedstawiciela,

3)      importera,

4)      dystrybutora,

5)      instalatora.

Ogólne definicje poszczególnych podmiotów zawiera poniższa tabela:

producent podmiot, który wytwarza wyrób albo dla którego ten wyrób zaprojektowano lub wytworzono, w celu wprowadzenia go do obrotu lub oddania do użytku pod własną nazwą lub znakiem towarowym
upoważniony przedstawiciel podmiot upoważniony przez producenta na piśmie do działania w jego imieniu, w odniesieniu do określonych zadań
importer podmiot, który wprowadza do obrotu wyroby pochodzące z państw trzecich (tj. generalnie mówiąc państw z poza Unii Europejskiej i nie będących członkiem Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, EFTA)
dystrybutor inny niż producent lub importer podmiot, który udostępnia wyrób na rynku w ramach działalności handlowej
instalator podmiot, który bierze odpowiedzialność za projekt, wykonanie, zainstalowanie oraz wprowadzenie do obrotu dźwigu

Wykluczenia

Ustawa o systemach oceny zgodności nie ma co do zasady zastosowania do wszystkich wyrobów. Nie stosuje się jej do wyrobów, których wprowadzania do obrotu i ocena zgodności regulowane są przez inne ustawy. Przykładowo, dotyczy to:

1)      materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego – niemniej w stosunku do tych wyrobów stosuje się niektóre przepisy ustawy;

2)      wyrobów budowlanych – niemniej w stosunku do tych wyrobów stosuje się odpowiednio niektóre przepisy ustawy;

3)      wyrobów przeznaczonych na potrzeby obronności i bezpieczeństwa;

4)      wyrobów medycznych – z pewnymi wyjątkami;

5)      ciśnieniowych urządzeń transportowych – niemniej w stosunku do tych wyrobów stosuje się odpowiednio niektóre przepisy ustawy;

6)      wyrobów lotniczych, części i akcesoriów, wobec których stosuje się przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego.

Co istotne, ustawa o systemach oceny zgodności nie uchyla całkowicie obowiązującej dotychczas ustawy. W uzasadnieniu do projektu nowelizacji wskazano: „w stosunku do części wyrobów podlegających ocenie zgodności, niezbędne jest utrzymanie starych zasad i starych przepisów” [LINK]. Ograniczono więc zakres jej zastosowania do określonych kategorii wyrobów. Dotyczy to między innymi wyrobów ze szkła kryształowego, maszyn, wyrobów aerozolowych, sprzętu elektrycznego i elektronicznego w zakresie ograniczenia stosowania niektórych substancji niebezpiecznych, czy też silników spalinowych w zakresie ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez te silniki. Ustawa o systemach oceny zgodności wprowadza także zmiany do wielu ustaw szczególnych.